TÜRKMENIÑ

Jeýhun bilen bahry Hazar arasy,
Çöl üstünden öser ýeli türkmeniñ.
Gül-gunçasy – gara gözüm garasy,
Gara dagdan iner sili türkmeniñ.

Hak sylamyş, bardyr onuñ saýasy,
Çyrpynşar çölünde neri, maýasy,
Reñbe-reñ gül açar ýaşyl ýaýlasy,
Gark bolmuş reýhana çöli türkmeniñ.

Al-ýaşyl bürenip çykar perisi,
Kükeýip bark urar anbaryñ ysy,
Beg, töre, aksakgal ýurduñ eýesi,
Küren tutar gözel ili türkmeniñ.

Ol merdiñ ogludyr, mertdir pederi,
Görogly gardaşy, serhoşdur seri,
Dagda, düzde kowsa, saýýatlar diri
Ala bilmez, ýolbars ogly türkmeniñ.

Köñüller, ýürekler, bir bolup başlar,
Tartsa ýygyn, erär topraklar-daşlar,
Bir suprada taýýar kylynsa aşlar,
Göteriler ol ykbaly türkmeniñ.

Köñül howalanar ata çykanda,
Daglar lagla döner gyýa bakanda,
Bal getirer, joşup derýa akanada,
Bent tutdurmaz, gelse sili türkmeniñ.

Gapyl galmaz, döwüş güni har olmaz,
Gargyşly nazara giriftar olmaz,
Bilbilden aýrylyp, solup-saralmaz,
Daýym anbar saçar güli türkmeniñ.

Tireler gardaşdyr, urug ýarydyr,
Ykballar ters gelmez, hakyñ nurudyr,
Mertler ata çyksa, söweş sarydyr,
Ýow üstüne ýörer ýoly türkmeniñ.

Serhoş bolup çykar, jiger daglanmaz,
Daşlary syndyrar, ýoly baglanmaz,
Gözüm gaýra düşmez, köñül eglenmez,
Magtymguly, sözlär tili türkmeniñ.