MEÝIT HAKDA BEÝT!
Edebi ýañsy

Türkmen şahyrlary bolýar her dürli:
Uzyny bar, keltesi bar, çişigi.
Käsi myhmansöýer, duzly-hödürli,
Käbiri bar: ömür ýapyk işigi.

Olañ her biriniñ öz neşesi bar:
Biri zähmet çeker, birisi – çilim.
Kimsi il oduna çilimin otlar,
Kimsi ýürek daglar oduna iliñ.

Giñ dünýäde dar köñlüne ir gowşan,
Kimsiniñ pikiri çüýrükdir başdan.
Meselemki, Annagurbanov Ýowşan
Gonamçylyk saýlap, galyp ýör işden!

Dogduk obasyna dodak çöwürýär,
Diýilse-de: ”Dogduk depe – towşana!”
Nämüçindir Tejenden ýüz öwürýär,
Biz-ä, walla, telpek goýduk Ýowşana…

Ýowşan, gardaş, boýun alýas, elbetde,
Jähennemiñ ýolunda-da sen öñde!
Ýöne sen artykmaç alada etme,
Meýit – meýitdir-dä, nirde gömeñde…

A.Welsapar