Keçetelpek

Edebi ýaňsy

ULALDASYM GELDI MENIŇ ILIMI

Ulaldasym geldi meniň ilimi,
güne ýatanyna “han” diýdim käte.
Diýdim diýmejegmi ýenjip dilimi,
doňuza “dost” diýdim, jojuga “däde”...

Ikiýüzlüsiniň ýüzüne gelmän,
bimessebiň bilmedik boldum pälin.

Loly-jelebine “şekilli” diýip,
adam etjek boldum pisi alkyşlap...

Ýowşan Annagurban
 

DOŇUZLARYŇ DOSTY…

Edebi ýaňsy

Syçana duşamda, ”Sen pişik” diýdim,
”Gaplaň!” diýdim, pişik görsem, men oňa.
Ogrulaň şanyna düzdüm men aýdym,
Kezzaplary öwüp,
                           çykardym öňe.

Bir akmaga – Türkmenbaşy diýdim men,
Wezipe, pul üçin öwdüm her işde!”
Ýalan söze uly sarpa goýdum men,
Diýdim oňa: siz ak saçly perişde!

Beýle pis kär başartmazam her kime:
Aga – gara diýdim,
                            gara reňke – ak.
Kiçini ulaldyp, onuň tersine,
Ulyny kiçeltjek boldum,
                                    garalap.

Adym ”Ýowşan şahyr”, tanajak bolsaň,
Ýalkasam – ýaz,
                      ýogsa taýyndyr gyşym:
Suw tersine akar, nazarym salsam,
Gahar etsem,
                    galyndyrmaz gargyşym!

Aňsat däl, elbetde, ýaşamak egri,
Ýöne men gorkýaryn: hak sözden, çyndan:
Ogra – ogry diýsem, dogra-da – dogry,
Heý, Ýer şary sypmazmy öz okundan?!

Gije-gündiz ýazýan, pise gol berip,
Gezýän deýýuslaryň daşyny bezäp.
Ýöne men nätsem-de: mikrob-a – mikrob,
Ogry – ogry bolýar,
kezzabam – kezzap.

Dostlarym ownujak mör-möjek indi,
Paltam daşa degdi, dişim gülenok:
Eýse, neçün ululary kiçeldip,
Kiçilerden uly ýasap bolanok?

Nämüçin bu dünýe
                           her gün,
                                    her demde
Şahyr ýüregime salýar meň ýara:
Nämüçin men şunça azap etsem-de,
Barybir: ag-a – ak,
                           gara-da – gara?!

Adamlar, düşüniň, meň ýüregim sap,
Şol sebäpden –
                       ogryň dogany boldum!
Jojuklara "däde", doňza "dost" diýip,
Şeýdip, men doňuzlaň ýegeni boldum.