|
BAPBA GÖKLEÑ. GOŞGULAR
Ne oıundan, ne çyndan, Guşuñ ganatyn ıolma,
Hak söz mandatdyr her kime, Hakykaty gömdüler… DÜNİЕ Durky päliwan dünıe, Görki hüır-jenan dünıe, Owsun atyp owadan, Bagrymy badan dünıe. Wyjdanla wyjdan dünıe, Deııus diıer: ”Şam dünıe”. Agyz ıarman, Hudaı dek Baryna çydan dünıe. Nadandan ıadan dünıe, İadany gidıän dünıe, İaman-ıagşa biperwaı, Günäsiz meıdan dünıe. Aklara aıan dünıe, Parhsyza peıan dünıe, O ıana – o ıan dünıe Bu ıana – bu ıan dünıe. İagşysy ıaıran dünıe, İürek dek urıan dünıe. Adalatyñ ıolundan Mytdyldap barıan dünıe. TÜRKMЕNIM Türküm, türküm, türkmenim, Türkmen menem, türk menem. İöne indi öñkim däl, Maşyn görsem, ürkmenem. Türküm, türküm, tütjarym, Öıden çykardym çörüm, İene bir zat öwrendim, Heleıme diııän: ”İarym”. Türküm, türküm, tahıalym, Günüm geçer bol-elin, Güne biparh garaman Özüm türkdürin welin. İatsam ıoñsuz ıataryn, İetsem birden ıeterin, Öz öndüren çagamy, Ilden ogryn sataryn. /döwür şeıle nädeıin/ Kakabaşym kakabaş. Miltiñ bolsa, ıakalaş. Kakabaşym, bu başym, Çalyşmaryn başa-baş. PYŞYRDYLAR Pyşyrdylar, pyşyrdylar, Sizi çöpläp üışürdiler, Paıladylar gapy-gapy, Şeıdip, aşa düşürdiler. Pyşyrdylar, pyşyrdylar, Sizi gaty çişirdiler, Çişirdiler ıamanñyzy, İagşyñyzy ıaşyrdylar. Pyşyrdylar, pyşyrdylar, Sizi juda üışürdiler, İakdylar ıamanlyk odun, Soñ özleri üışendiler. KÖPЕK Obañ ıeñsesinde, bir el tersine Edilen iş – gara işe nusgalyk. İatyr bezeg berip ıeriñ üstüne – Bir owadan köpek, dañylgy maslyk. İatyr köpek rahat, azapdan azat, Günäsinden, janyn berip, üzülip. Eh, ıöne henizem bahana arap, Maslygyñ boınundan dañylgy dur ıüp! Nädip öldüreñde bolmaıar iti?! Aryñ alyp öldür, öldür keıpine. İöne soñky demde gowşadyñ ıüpi – Bir gowşaklyk duısun soñky deminde. İatyr köpek özün siñdirip ıere, İowuz nadanlygyñ bir pidasy dek. Hem çañ basan ıüpüñ çala sudury Türmede öleniñ familiıasy dek. * * * Nadan najyrar eger, Çörek ıetse agzyna, Eden etdilik eder, Emel ıetse azgyna. Hasapsyz zat ıok herne Ynsap baryn ıazarmyş. Erksizlikde ejizlän, Azatlykda azarmyş. Bir laıyk tap tapylmaz, Ne beıle sen adamzat. Horluk hem hezil bermez, Meslik berer köp azap. * * * Bolmady. İüzüme urdular meniñ, Ümdüzime tutdum tasan mal ıaly. Mähelläñ içinde, göıä bir çölde, Gezdim adam gözläp, suwsan mal ıaly. Nirden geldi oglan başa bu höwes? Men adam gözledim, biçäre kör deı, Agyr mähelleden eşdilmedi ses, İogsa men gygyrdym: ”Kim bar bu ıerde?!” Birdenem mähelläñ akymna düşdüm, İitdim gitdim, başky höwesim gaçdy. Ejizledim. Menden zor çykdy müşgül, Ynam syndy. Şübhe gözümi açdy. Gan sowady. Karar tapdy ıürek hem. Göwräm oıa dolup ölüp galdym men. Şuny az görmäliñ birek-birekden. Mahal-mahal adam boljak boldum men.
|